Barbara Barend en haar vrouw Alette “WIJ ZIJN EIGENLIJK EEN HEEL BURGERLIJK STEL”

Tijdens hun eerste date, vijftien jaar geleden, was het meteen raak. Vanaf dat moment waren sportjournalist Barbara Barend (47) en Alette Bastiaansen (41) een stel. “Ons geheim? Dingen samen doen én elkaar de ruimte geven.”

Het had ook heel anders kunnen lopen allemaal. Sportjournalist en presentator Barbara Barend (47) had al een bloeiende carrière toen ze Alette Bastiaansen (41) leerde kennen. Van een onoverkomelijk leeftijdsverschil was geen sprake, wel zaten de twee ieder in een heel andere levensfase. Alette – nu heeft ze haar eigen recruitmentbedrijf – was nog maar net afgestudeerd, Barbara was zo’n beetje dagelijks op tv. Die moet nog de wijde wereld in, dacht Barbara, dat gaat nooit werken. Maar ondertussen zijn ze vijftien jaar verder, waarvan elf getrouwd, en is het gezin met kinderen Seb (11) en Livia (8) compleet. Voor Libelle gaat het stel vandaag op de foto in een charmant hotel in Haarlem, waarna ze aanschuiven voor een gesprek over de liefde.

Hebben jullie iets met Valentijnsdag? Alette kijkt naar Barbara: “Nee, niet echt hè?” Barbara: “Nee toch? Gaan we uit eten op Valentijnsdag, doen we iets? Ik denk dat we heus weleens op die dag samen ergens hebben gegeten.” Alette, lacht: “Bar probeert er nog wat van te maken.” Dan: “Heel eerlijk, niet echt. We zijn wel heel attent naar elkaar en op zijn tijd romantisch. Pas nog waren we een paar dagen naar Parijs. Het hoeft niet per se op 14 februari.”

Jullie zijn ruim vijftien jaar samen, hoe was jullie eerste ontmoeting?

Alette: “We zijn gekoppeld door wederzijdse vrienden. Zij werkten met elkaar in een café en hadden bedacht dat wij elkaar moesten ontmoeten. Onze eerste date was met z’n vieren. Ik wilde wel met z’n tweeën, maar Bar durfde dat niet aan.”

Barbara: “Ik heb die vriendin onder de tafel vrij snel geappt: ‘Je mag wel gaan.’ Maar ze zei: ‘Nee, ik vind het veel te gezellig, ik blijf.’ Haha!” Alette: “Die bleef tot twee uur ’s nachts ook zitten.”

Alette “IK VOND BARBARA METEEN LEUK, MAAR WEL EEN STUITERBAL”

Was er meteen een klik? Alette: “Ja, vanaf het eerste moment.”

Barbara: “Ze kwam aanlopen – ik weet nog wat ze aanhad – en ik dacht: wow, die is knap. Toen deed ze haar mond open en was ze ook nog eens leuk. Jij vond mij een beetje druk hè?” Alette: “Ik vond jou ook leuk, maar je was wel heel druk, ja. Een stuiterbal.”

Waren dat de zenuwen? Alette: “Wel een beetje, denk ik?”

Barbara: “Ja, maar ik bén ook gewoon druk. Het was heel gezellig. Een zwoele zomeravond in de Pijp in Amsterdam. Daarna zijn we nog ouderwets doorgegaan, naar Carels Nachtcafé. De rest is geschiedenis.”

Barbara
“Toen ik Alette voor het eerst zag, dacht ik: wow, die is knap”

Want na die eerste date...? Barbara: “Ik ben meteen blijven hangen.”

Alette: “De dag daarna hebben we elkaar weer gezien.”

Barbara: “En de dag erna weer, en de dag erna weer. Daarna was ik jarig, vrienden kwamen eten. Ik vroeg haar: kom je ook even langs? Ik had gezegd dat we met drie, vier man waren, het waren er twaalf. Arme Alette kreeg meteen haar vuurdoop, maar het werd weer een heel leuke avond.”

Wanneer wisten jullie: wij samen verder? Alette: “Ik vanaf het begin.”

Barbara: “Ik vond Alette ontzettend leuk. Op dag drie dacht ik: ik wil dit voor altijd. Maar ik vond het een beetje spannend. Ik was tweeëndertig, zes jaar ouder. Alette was net klaar met studeren, hartstikke jong en knap. Ik dacht: die gaat niet settelen nu, dus het heeft geen zin, misschien moeten we er maar mee stoppen. Jij merkte dat aan mij en was toen heel relaxed. Je zei: ‘We gaan niet morgen trouwen, we hebben het gezellig, het komt goed.’”

Wat zorgt ervoor dat het werkt tussen jullie? Barbara: “We delen interesses, maar we zijn ook tegenpolen. Ik ben druk en fladderig, ook in emoties, Alette is stabieler. Maar bepaalde waarden delen we én we hebben allebei ons eigen leven. Dat leer je als je lange tijd samen bent: je verandert en moet elkaar ook de ruimte geven om je eigen persoon te kunnen zijn.” Alette: “Ja, verbondenheid houden, dingen samen doen, maar ook onafhankelijk blijven. Ik denk dat wij dat goed doen.”

Alette
“Een bruiloft leek me vooral gedoe. Wie nodig je dan uit en wie niet?”

Barbara: “Wij hebben allebei thuis dat voorbeeld gehad van ouders die heel stabiel waren. Getrouwd, kinderen, geen gekke uitspattingen. Wat je thuis ziet, wordt je norm.”

Alette: “Een relatie is niet vijftien jaar lang alleen maar leuk. Dus je gooit niet om het minste de handdoek in de ring. Ook dat is een sleutel tot succes. Je moet je best blijven doen, het gaat niet vanzelf.”

Barbara: “We hebben leuke tijden en soms is het een tijdje wat minder.”

Alette: “Omdat er stress is, of je zit zelf niet goed in je vel. Dan ben je elkaar even kwijt.” Barbara: “We zijn ook niet jaloers op elkaar. In het begin was ik elk weekend aan het werk. Ik zei: ‘Alette, ga stappen, ga weg. Ga niet thuis zitten, ik ben er het hele weekend niet.’” Alette, lachend: “Dat deed ik toen we nog geen kinderen hadden.”

Want dat weegt inmiddels ook mee: jullie hebben een leven opgebouwd.

“WIJ ZIJN MOEDERS ÉN LOVERS”

Vind je dit interessant?

Ontdek nu alle Nederlandse top titels in één app!

Al abonnee?
Log in om verder te lezen

Barbara: “We maken er weleens grappen over: we kunnen helemaal niet meer scheiden. Onze levens zijn zo vervlochten, de kinderen zijn zo gek op ons.” Lachend: “We zijn voor het leven tot elkaar veroordeeld.”

Alette: “We kunnen er maar beter het beste van maken.”

De pech is, zo’n periode waarin het niet leuk is: je weet niet hoe lang dat gaat duren. Barbara: “Nee, dat weet je niet. Als je door zo’n fase gaat en daar samen weer uitkomt, dan weet je nog beter van elkaar wat je nodig hebt. Dat is de grootste uitdaging, want we hebben allebei onze eigen bedrijven, maar thuis runnen we ook een bv. Wie is hoe laat thuis, wie lost de oppas af, wat doen we morgen? ’s Avonds de kinderen naar bed brengen, het huis opruimen, nog een was erin gooien en dan liggen we uitgeteld in bed de weekplanning door te nemen. Maar we bespreken ook: wat heeft Alette nodig om zich lekker te voelen, wat heb ik nodig. Wij zijn gelukkig allebei niet zo vatbaar voor het idee dat het gras ergens anders groener is, ook dat hebben we van onze ouders meegekregen.”

Alette, lacht: “We zijn eigenlijk een heel burgerlijk stel, dat is wat Bar probeert te zeggen.” Barbara: “Ja, en dat is ook wel een keuze. Ik heb echt niet de illusie dat we honderd worden en nooit meer iemand tegenkomen waarvan je denkt: die is leuk. We zijn niet gek. Maar we hebben wel de intentie om een monogame relatie met elkaar te hebben, ook omdat we denken dat dat voor de kinderen het leukst is. We zijn niet alleen moeders, we zijn ook lovers. Het is mooi en belangrijk dat onze kinderen meekrijgen hoe blij we zijn met elkaar.”

Barbara “HET IS MOOI DAT ONZE KINDEREN MEEKRIJGEN HOE BLIJ WE ZIJN MET ELKAAR”

En jullie zijn getrouwd, elf jaar geleden. Barbara: “Alette riep altijd heel hard dat ze niet wilde trouwen. Ik heb als meisje ook nooit van een bruiloft gedroomd, helemaal niet. Eén ding wist ik wel zeker: dat ik kinderen wilde. In een huwelijk regel je dat makkelijker, zeker als twee vrouwen. En het is een extra commitment. Ik vond dat leuk, maar Alette wilde echt niet. Toen ik haar ten huwelijk vroeg, was ze in eerste instantie not amused.”

Alette, verontschuldigend: “Het klinkt altijd een beetje ongezellig, maar ik was er heel duidelijk over geweest dat ik niet wilde trouwen. Dus ik vond het een beetje gek dat ze me vroeg.”

Alette
“Een relatie is niet alleen maar leuk. Je moet je best blijven doen”

Waar zat je weerstand in? Alette: “Ik snapte de toegevoegde waarde niet zo. Het leek me een gedoe. Wie nodig je dan uit en wie niet? Mijn moeder is overleden toen ik eenentwintig was, dat speelde ook mee. Zij kon het niet meemaken. Toen Bar me vroeg, was ik een beetje flabbergasted.”

Hoe pakte je het aan? Barbara: “We waren op reis in Zuid-Amerika, in Uruguay. Heel mooi hoor, maar het was snertweer, Alette was heel chagrijnig en had het koud. Ik liep met die ring in mijn rugzak en durfde niet. Uiteindelijk in Patagonië had ik een bootje gehuurd op een meer. Alette zag een fles champagne staan en dacht: wat gaat er gebeuren? Toen ontdekte de schipper dat ik verstand had van voetbal en liet hij ons geen seconde meer alleen. Ik zei: zullen we de champagne maar openmaken? De fles raakte leeg en Alette dacht: gelukkig, dat station is gepasseerd. Eindelijk ging die man even de kajuit in om te bellen en toen zag ik mijn kans. Ik heb het niet eens gevraagd, ik heb die ring voor haar gehouden. ‘Wil je wat vragen?’ vroeg ze? ‘Of je wil trouwen’, zei ik. Haha, ik durfde haar niet aan te kijken. En Alette zei alleen: ‘O...’ En daarna vier dagen niks meer.” Alette, lachend: “Nee, twee dagen. Ik heb er een nacht over geslapen en de dag erna geantwoord.”

Barbara: “Het is ook wel weer grappig als we hierover praten, het doet me geen pijn. Ik wist hoe je erover dacht, ik was niet beledigd. En ik wist dat je bepaalde voorwaarden zou stellen. Je wilde niet zo’n bruiloft waarop je voor het eerst aan je eigen gasten wordt voorgesteld.”

Alette: “Nu ben ik er heel blij mee. De bruiloft was prachtig.”

Barbara: “Op het strand, klein en intiem met familie en een paar vrienden. Het eerste homohuwelijk in de gemeente Monster, waar je in die tijd nog weigerambtenaren had. Er was één ambtenaar die wel twee vrouwen wilde trouwen, die vond het helemaal te gek.”

Alette “OVER MIJN MOEDER PRATEN EMOTIONEERT ME NOG STEEDS”

Alette: “De dag erna hadden we een heel groot feest met driehonderd man, knallen tot diep in de nacht.” Barbara: “Onwijs leuk, met alles erop en eraan. Veel familie, vrienden en ook zakelijke relaties. René Froger opende het feest, heel wat BN’ers op de dansvloer. Er waren geen paparazzi, dus iedereen kon los.”

Ben je anders gaan denken over het huwelijk? Alette: “Jawel. Het is mooi dat je met elkaar stilstaat bij je relatie en de liefde bezegelt. Tijdens de ceremonie hebben we naar elkaar uitgesproken waarom het bijzonder is wat we met elkaar delen. Dat doen, in het bijzijn van familie en goede vrienden, was waardevoller dan ik ooit had gedacht.”

Alette, was je heel close met je moeder? Alette: “Ja, twintig jaar later kan het me nog steeds emotioneren. Ik ben de middelste van drie kinderen, we waren alle drie het huis uit toen mijn moeder overleed. Ze heeft ons opgevoed en afgeleverd. Het was voor haar denk ik een fijn gevoel dat ze als ouder was geslaagd.”

Barbara
“Onze bruiloft was het eerste homohuwelijk in de gemeente Monster”

Barbara: “Ik vind het jammer dat ik haar nooit heb gekend. De bruiloft, de kleinkinderen, die dingen heeft ze niet meegemaakt. Maar ze heeft al haar kinderen iets nagelaten voor bijzondere momenten, omdat ze wist dat ze ging sterven. Alettes vader las bij de bruiloft een brief voor die ze had geschreven aan Alette. Ze schreef – heel lief – dat met wie ze ook zou trouwen, een man of een vrouw, diegene goed voor haar moest zorgen. We hadden ook buitenlandse gasten die niets van de speech verstonden. Allemaal hadden ze door dat het een brief van haar moeder was. Zij zaten het hardst te huilen van iedereen.”

Reageert de omgeving weleens raar omdat jullie als vrouwen-koppel kinderen opvoeden? Alette: “De laatsten tegen wie mensen zeggen wat ze daarvan vinden, zijn wij. Maar ik heb het idee dat het behoorlijk geaccepteerd is.”

Barbara: “Zelfs in het voetbal: van die voetballers – in alle kleuren, uit alle religies – kregen we de meeste cadeaus toen onze zoon en dochter werden geboren.”

Alette: “Vriendinnen zijn weleens jaloers omdat Bar en ik de taken onderling veel gelijkmatiger verdelen. De kinderen hebben vaders met wie het contact goed is. We vinden het belangrijk dat ze ook die voorbeelden meekrijgen.”

Barbara: “En verder zijn we gewoon een stel met twee kinderen.”

STYLING: MAARTJE BODT. HAAR EN MAKE-UP: ESTHER VAN DAM. M.M.V.: BOUTIQUE HOTEL, NA-KD (ROOD PAK, WITPAK), ISABEL MARANT (ZILVEREN PUMPS), DANTE6 (SINGLET), ZARA (RODE SCHOENEN), N ÜMPH (ROZE JUMPSUIT)

Dit artikel komt uit:
Libelle - Editie 8 - 2022

Libelle - Editie 8 - 2022
Terug naar overzicht
Terug naar overzicht

Lees meer

Alle artikelen
Groot feest in noorwegen: amalia’s eerste gala
Weekend

Groot feest in noorwegen: amalia’s eerste gala

Toute royale kwam naar Oslo voor het feestje van de achttienjarige erfprinses Ingrid Alexandra. Voor heel wat jonge royals was het hun eerste konink lijke bal. Zoals voor prinses Amalia en haar Belgische collega prinses Elisabeth.

Lees meer
Wat u nog niet wist over Chantal Janzen
Story

Wat u nog niet wist over Chantal Janzen

Dit jaar zit Chantal Janzen (43) twintig jaar in het vak, en dat vraagt om evenzoveel leuke, interessante en opmerkelijke weetjes over de talentvolle presentatrice en musicalster. Want wist u bijvoorbeeld dat ze kampt met hoogtevrees, dit jaar oma wordt, in therapie is geweest en dat haar ooit zo innige band met showbizzcollega Linda de Mol ernstig bekoeld is?

Lees meer
FLINKE DOMPER voor pasgetrouwde Anouk
Party

FLINKE DOMPER voor pasgetrouwde Anouk

Eerst moest ze al afscheid nemen van haar zoon Benjahmin (20) die naar Amerika ging om zijn basketbalcarrière te vervolgen en nu vertrekt ook Anouks dochter Phoenix (17) naar de USA, nadat ze een aanbod heeft gekregen van The Washington State University om daar te komen basketballen. Ook vertrekt haar zoon Elijah (18) na de zomer voor vier jaar naar het buitenland voor een studie. De pasgetrouwde Anouk is supertrots dat ze hun dromen waar gaan maken, maar zal haar uitgevlogen kinderen enorm gaan missen, zegt ze.

Lees meer
De ware reden achter huwelijk Hans Klok
Story

De ware reden achter huwelijk Hans Klok

‘Op maandagmorgen naar het stadhuis’ Hans Klok (53) heeft de afgelopen tijd zijn leven onder de loep genomen. De illusionist wilde weten of hij iets te vrezen heeft. ‘Ik vind het verschrikkelijk hoe mijn collega’s de afgelopen maanden onder vuur zijn komen te liggen en dat men in Nederland steeds meer voor eigen rechter gaat spelen,’ vertelt Hans aan Story. ‘Bij sommige van mijn collega’s, onder wie Marco Borsato, moet nog van alles bewezen worden. Maar zijn carrière is stuk. Zelfs als straks blijkt dat het niet waar is, heeft hij een wonder nodig om terug te komen. Dat is toch verschrikkelijk? En zelfs een instantie als Madame Tussauds doet daar aan mee. Zij halen zijn beeld weg en brengen daar zelfs een persbericht over naar buiten. Dat laatste hadden ze…

Lees meer
‘Steeds vaker dacht ik: als dit het leven is, hoeft het voor mij niet meer’
Flair

‘Steeds vaker dacht ik: als dit het leven is, hoeft het voor mij niet meer’

Als Jamie Crafoord (29) 22 jaar is, krijgt ze siliconen borstprotheses. Haar geluk is van korte duur, want ze wordt doodziek. Pas als ze nog maar 37 kilo weegt en in een rolstoel belandt, ontdekken ze de oorzaak: ‘zwetende’ protheses. “Ik wilde dat spul het liefst direct nog uit mijn lichaam trekken, heb geen moment getwijfeld.”

Lees meer