Heidy raakte alles kwijt door de vulkaanuitbarsting op La Palma

De vulkaanuitbarsting op La Palma heeft de Nederlandse Heidy (51) en haar vriend Rüdiger (51) zwaar getroffen. Met hun zoon Sem (8) moesten ze vluchten en hun huis werd compleet opgeslokt door de kolkende lavastroom. Hoewel ze dankbaar zijn dat ze het alle drie overleefd hebben, zijn ze in een klap bijna alles kwijt. ‘Het was zo onwerkelijk allemaal. Het voelde alsof we in een heel slechte film zaten.’

‘Het waren de langste tien minuten van mijn leven’

“Het begon op zondagochtend 19 september,” vertelt Heidy. “Opeens hoorde ik een explosie, net toen ik onze belangrijkste spullen en onze twee hondjes in de auto had gezet. Mijn vriend Rüdiger was op dat moment aan het werk in ons restaurant Franchipani, zo’n vijftien minuten rijden verderop. Ook onze achtjarige zoon Sem was gelukkig niet thuis. Die speelde bij vrienden in een veiliger en hoger gelegen deel van La Palma. De dag daarvoor hadden we nog met hen gekampeerd. Zelf woonden we op zo’n 300 meter van de vulkaan. Toen ik achteromkeek, zag ik dat er veel vuur en rook uit de vulkaan kwam. Van schrik begon ik te gillen. Dit is het dus, dacht ik, nu gaat het beginnen. Huilend stapte ik in mijn auto. Het was niet zo dat de lava direct uit de vulkaan stroomde, maar door die megaharde knal wist ik wel dat het echt foute boel was. Ik had geen idee wat er allemaal stond te gebeuren en of we überhaupt ooit nog terug naar huis zouden kunnen, dus het voelde echt heel raar om op die manier weg te gaan.”

Code donkerrood

Even terug naar zaterdag 18 september. Heidy en Rüdiger werden door de gemeente uitgenodigd voor een informatiebijeenkomst over de vulkaan Cumbre Vieja. Die was namelijk al een tijdje aan het rommelen.

Heidy: “Omdat we er dichtbij woonden, hoorden we er al veel lawaai vandaan komen. Het waren kleine knalletjes. Ook waren er al meerdere, lichte aardbevingen geweest. Wij hadden die zelf niet opgemerkt, maar volgens een vulkaanspecialist die bij de bijeenkomst aanwezig was, was dat een teken dat de vulkaan zou gaan uitbarsten. Hoewel we heel goed Spaans spreken, begrepen we er eerlijk gezegd niet zo veel van. Het was ook zo’n ingewikkeld verhaal. Waar het in ieder geval op neerkwam, was dat de autoriteiten ervan uitgingen dat er een vulkaanuitbarsting zou gaan plaatsvinden. Maar wanneer dat precies zou gebeuren en hoe heftig het zou zijn, dat wist niemand. Een vulkaan is heel moeilijk te voorspellen. Bij een overstroming kun je bijvoorbeeld aan de hand van de verwachte neerslag zeggen wanneer het voorbij zal zijn, maar zo werkt het niet bij een vulkaan. Vandaar ook dat we alleen maar konden afwachten wat er stond te gebeuren.”

Op zaterdag 18 september gold nog code geel. Heidy: “Dat betekent dat iedereen alert moest zijn, maar dat er nog geen gevaar was. Bij code oranje zou de dreiging serieuzer worden. Dat was het moment waarop we ons moesten gaan voorbereiden op een evacuatie. Het was handig om alvast te bedenken welke spullen we dan graag wilden meenemen. En bij code rood was het echt menens. Dan stond de vulkaan op uitbarsten en moesten we zo snel mogelijk maken dat we wegkwamen. Redelijk gerustgesteld gingen we na de bijeenkomst weer naar huis. Het was immers ‘maar’ code geel, dus we waren gewoon nog veilig. Tja, dat dachten we op dat moment… Maar één dag later gingen we van code geel direct naar code donkerrood. En dus moest ik echt zo snel mogelijk mijn huis verlaten.”

Het huis van Heidy voordat de lavastroom het verzwolg. Rechts: Heidy, Rüdiger en Sem (Foto’s: privébezit)

Emotioneel

Een zware aardbeving op zondagochtend 19 september was de aanleiding om code rood af te geven. Heidy was op dat moment in de bergen in de weer met haar kampeerbusje, maar Rüdiger was thuis. “Rüdiger zei aan de telefoon dat deze beving in ons huis goed te voelen was. Alles trilde en het eerste schilderijtje was al van de muur gevallen. We bespraken samen onze zorgen. Omdat Rüdiger moest gaan werken in ons restaurant, besloot ik snel naar huis te gaan om wat spullen te halen. Niet wetende dat het de laatste keer zou zijn dat ik thuis was.” Na het horen van de explosie, reed Heidy zo snel mogelijk naar het restaurant, dat wat hoger ligt op het eiland. “Toen Rüdiger en ik elkaar weer zagen, waren we allebei emotioneel. Ook hij had de explosie gehoord en wist hoe laat het was. Omdat we zo snel mogelijk bij Sem wilden zijn, lieten we de zaak over aan onze medewerkers en reden we door naar de kampeerplek waar Sem nog was met onze vrienden. Onderweg werden we al door hem gebeld. Vanaf de berg had hij gezien wat er was gebeurd. Dat is zo kenmerkend aan La Palma, het is een heel overzichtelijk eiland. Als je je ergens wat hoger bevindt, kun je alles op het eiland goed overzien. Vanaf elk punt kun je bijvoorbeeld ook de zee zien. Bang en ongerust vroeg Sem waar we waren. Om hem gerust te stellen, bleven we de hele weg met hem aan de telefoon. Dat waren de langste tien minuten van mijn leven.”

Vind je dit interessant?

Ontdek nu alle Nederlandse top titels in één app!

Al abonnee?
Log in om verder te lezen

‘Alles wat we hebben opgebouwd, was in één keer weg. Er is echt niks meer van over’

Ongeloof

Online hielden Heidy en Rüdiger de ontwikkelingen rondom de ramp in de gaten. Binnen een dag had de lavastroom de buurt van hun huis bereikt. “Het was vreselijk. We konden helemaal niks doen. Hoewel we het liever niet wilden geloven, wisten we dat de kans heel groot was dat de lava ons huis zou verzwelgen. Het was zo onwerkelijk allemaal, alsof we in een heel slechte film zaten.”

Die eerste avond en de dagen daarna logeerden Heidy en haar gezin bij vrienden. Ze hadden dan wel een dak boven hun hoofd, maar Heidy voelde zich allesbehalve veilig. “Ook dat huis bevond zich in de nabije omgeving van de spuwende vulkaan. Ik was dus als de dood dat we bij een nieuwe uitbarsting alsnog verrast zouden worden door de lavastroom. Gelukkig gebeurde dat niet.”

Na een week verhuisde het gezin naar een andere woning van vrienden, in het noordelijk deel van het eiland. “Zelf woonden we in het zuiden. In het noorden was helemaal geen gevaar voor vulkanen, dus daar zaten we wat dat betreft veilig. Maar ondertussen maakten we ons natuurlijk grote zorgen om ons eigen huis. Jammer genoeg werd onze grootste angst bewaarheid, toen we er met drones achter kwamen dat ons hele huis door de lavastroom was weggevaagd. Er was niks meer van over. Alles wat we in al die jaren samen hadden opgebouwd, was in één keer helemaal weg.”

Mooie herinneringen

Inmiddels is de ramp alweer een aantal weken geleden. Heidy en haar gezin verblijven nog steeds in hun tijdelijke woning. Ze hebben geen idee hoe het verder zal gaan. “We zitten nog steeds in de overlevingsmodus. Het is bijna niet voor te stellen dat ons huis er niet meer is. Het enige wat we nog hebben, zijn wat kleren, belangrijke papieren, mijn tekenspullen en onze huisdieren. Dat is alles wat ik op de ochtend van de uitbarsting heb kunnen meenemen. De rest is weg en het is heel raar om dat te beseffen. Het komt nog niet echt binnen bij mij. Bij mijn man en zoon ook niet. Het is een heel rauw gevoel. Het voelt als rouwen. Ik ben een heel stuk van mijn verleden kwijt en ik weet dat ik dat nooit meer zal terugkrijgen.” Heidy heeft in al die jaren veel mooie herinneringen gemaakt op La Palma.

“Mijn zoon Sem is hier geboren. La Palma is zijn thuis, dus het is ook echt ontzettend verdrietig voor hem wat er nu allemaal gebeurt. Verder heb ik hier in 2009 Rüdiger leren kennen. Ik woonde toen zelf al elf jaar op La Palma en werkte als kok in een restaurant.

Rüdiger woonde daar in de buurt en kwam vaak wat eten. Al snel ontstond er zo een klik tussen ons. We kregen een relatie en vestigden ons in een prachtig huis. Ook begonnen we Franchipani. Drie jaar later werd onze liefde bekroond met de komst van onze zoon Sem. Het was zo’n fijne en mooie tijd. We waren al dolgelukkig met elkaar, maar nu we ouders waren geworden, voelden we ons helemaal compleet.”

Lichtpuntjes

Ondanks het grote verdriet en alle onzekerheid zijn Heidy en Rüdiger blij dat ze hun restaurant open kunnen houden. Ze zullen ook wel moeten, want er moet toch brood op de plank komen. “Ik moet eerlijk zeggen dat ik het zelf nu even te veel vind om te gaan werken, maar Rüdiger vindt het wel fijn. Prima natuurlijk, iedereen verwerkt het op zijn eigen manier. Rüdiger stort zich momenteel dus vooral op ons restaurant en ik ben bezig met het regelen van allerlei dingen. Want er komt echt veel kijken bij deze ramp. Denk bijvoorbeeld aan het contact met de verzekering, het vervangen van spullen en kleding en het opvangen van Sem. Gelukkig staat zijn school er nog, maar door de uitbarsting kan hij er voorlopig niet heen. En dat terwijl de zomervakantie net voorbij was.

Hoelang het allemaal nog gaat duren, weet op dit moment helemaal niemand.”

Het is slopend, maar desondanks ziet Heidy toch ook wat lichtpuntjes.

“Sommige experts denken dat de vulkaanactiviteit ongeveer 55 dagen gaat duren. Het is dus nog lang niet voorbij, de ramp is pas net begonnen. Maar ik kijk graag naar de toekomst. Als de vulkaan straks weer rustig is, kunnen we nieuwe toekomstplannen maken. Alle opties liggen weer open. Gaan we opnieuw in onze oude buurt wonen, zodra dat weer mogelijk is? Of vestigen we ons ergens anders op La Palma? Hoewel onze familie ons graag terug ziet komen naar Nederland, zit dat er waarschijnlijk niet in. Dat gaat gewoon niet voor ons, we hebben niets in Nederland. La Palma is bovendien echt een prachtig eiland. Natuurlijk wisten we van het bestaan van die vulkanen, maar we hadden nooit echt rekening gehouden met een uitbarsting. En dat het nu toch is gebeurd, is moeilijk, heel moeilijk. Maar ondanks alles weet ik zeker dat we ook dit weer te boven zullen komen. We zitten er nu nog middenin en moeten alles weer opnieuw gaan opbouwen, maar ik heb er vertrouwen in dat het uiteindelijk beter zal worden. Daarom blijven we op La Palma. Het is ons thuis.”

Tekst: Renée Brouwer - Foto: Kike Rincon/Europa Press via Getty Images Bronnen: nu.nl en Het Parool

Dit artikel komt uit:
Mijn Geheim - Editie 21 - 2021

Mijn Geheim - Editie 21 - 2021
Terug naar overzicht
Terug naar overzicht

Lees meer

Alle artikelen
Frank Jansen op mannenjacht
Story

Frank Jansen op mannenjacht

Na een vechtscheiding die zijn weerga niet kent, staat Frank Jansen (75) open voor een nieuwe relatie. Lees in Story hoe Frank op zoek gaat naar liefde.

Lees meer
Nieuwe liefdesstorm op komst voor marco en leontine?
Party

Nieuwe liefdesstorm op komst voor marco en leontine?

Een ontwapenend interview gaf Leontine Ruiters in de ’LINDA.’, waarin we lazen dat ze vreemdgaande Marco alles vergeeft. Nu er nieuwe heftige overspelgeruchten binnen sijpelen, houden velen hun hart vast. Leggen de beschuldigingen een bom onder de relatie van Marco en Leontine?

Lees meer
Schadelijke straling?
Quest

Schadelijke straling?

Het 5G-netwerk in Nederland is al meer dan een jaar in gebruik. En volgens iedereen die er verstand van heeft, is het veilig. Toch zijn sommige mensen bang voor 5G-straling. Waarom is straling soms gevaarlijk? En wat maakt 5G juist wél veilig?

Lees meer
‘Gezien de verwondingen zal ze hebben gevochten voor haar leven’
Flair

‘Gezien de verwondingen zal ze hebben gevochten voor haar leven’

Dertien jaar geleden overleed Mariska, de vriendin en pleegzus van Bibi (38), onder verdachte omstandigheden in Honduras na een avond stappen met haar duikinstructeur, die vervolgens op de vlucht sloeg. “Dat hij nu gewoon rustig doorleeft in Australië is niet te verkroppen.”

Lees meer
BRIDGET MAASLAND “Stilstaan is voor mij geen optie”
Libelle

BRIDGET MAASLAND “Stilstaan is voor mij geen optie”

Presentatrice Bridget Maasland (47) zit niet stil. Ze is bezig met drie programma’s én ze rondde afgelopen jaar een regie-opleiding af. “Volgens mijn psycholoog maken vrouwen hun beste werk doorgaans ná de overgang. Dus ik zit te wachten.”

Lees meer