“Ik dacht dat mijn lijf dat virus wel aankon”

Sandy (49): “Jong, fit en absoluut niet kwetsbaar: zo zag ik mezelf. Toen het vaccin op de markt kwam, besloot ik het dan ook niet te nemen. Niet omdat ik ertegen was, ik zag gewoon de urgentie niet. Ouderen en kwetsbaren hadden het veel harder nodig dan ik. Mijn lijf kan zo’n coronabesmetting prima aan, dacht ik. Ik maakte me dan ook geen zorgen toen ik me ziekjes begon te voelen. Ik was rillerig en een beetje misselijk. De thermometer liet 38,6 graden zien. Een thuistest wees uit dat ik geen corona had. Toch besloot ik na een lamlendige avond en een zweterige nacht een GGD-test te laten doen. Tegen al mijn verwachtingen in bleek die positief.”

Doorzetter

“Steeds hoopte ik dat het ergste achter de rug was, maar mijn toestand werd slechter en slechter. Na bijna een week was de koorts nog even hoog en was ik zo slap als een vaatdoek. Ik sliep zittend op de bank omdat ik niet meer in bed durfde te liggen, zo benauwd was ik. Een vriendin gaf me een saturatiemeter, waarmee ik de zuurstofwaardes in mijn bloed kon checken. Die bleven maar zakken. Toen ik na een dag of acht amper nog kon lopen, belde ik de huisarts. Een twijfelgeval, noemde die me. Toen begon ik me echt zorgen te maken. Kon het dan nog slechter worden? Toch besloot ik samen met de huisarts dat ik thuis zou blijven.”

Eenzaam

“De arts kwam de dag erna langs om te checken of het beter met me ging. Dat ging het niet. Ik was nog zieker en kreeg de hele mallemolen in huis: zuurstofapparaten, trombosespuiten, ontstekingsremmers. De thuiszorg stond zelfs op de stoep voor een intake. Het ging allemaal langs me heen. Na nog een helse nacht wist ik dat het menens was. Ik belde weer de huisartsenpost. Een ambulance haalde me ’s ochtends vroeg op en reed met loeiende sirenes naar het ziekenhuis. Ik herinner me er niet veel van, behalve dat ik me eenzaam voelde. Zo eenzaam. De dagen ervoor was het vertrouwen in mijn lijf compleet afgebrokkeld. Zou ik in een coma belanden? En zou ik mijn hond ooit terugzien? Die onzekerheid was vreselijk. Het is het treurigste en engste dat ik ooit heb meegemaakt.”

Stress

“NIEMAND KON ME MET ZEKERHEID ZEGGEN DAT IK HET ZOU HALEN”

“In het ziekenhuis lag ik aan het zuurstof en werd ik steeds zieker. ‘Ga ik het wel halen?’ vroeg ik de artsen. Maar niemand kon me zekerheid geven. Doodeng. Omdat ik geïsoleerd op de corona-afdeling lag, was ik veel alleen en maalde het in mijn hoofd maar door. Dat zorgde voor veel stress waardoor mijn gezondheid wéér achteruit ging. Nog even, zeiden de artsen, en ik zou in coma worden gebracht. Voor mijn gevoel stond ik op het randje van de afgrond. Op een avond appte ik mijn beste vriendin al mijn wachtwoorden, mijn pincode en het telefoonnummer van mijn werkgever. ‘Als ik het niet overleef, heb je dit nodig’, schreef ik. Zo ver was ik in mijn hoofd al heen. Maar na een week in het ziekenhuis werd de saturatie in mijn bloed hoger. Op een ochtend had ik opeens weer trek. De dagen erna werd mijn medicatie stapje voor stapje afgebouwd en mocht ik van het zuurstof af. Op een dinsdag mocht ik naar huis. Ruim drie weken had corona mijn leven beheerst. Na al die intensieve zorg was het doodeng om opeens weer alleen te moeten zijn. Ik kon niet eens lopen zonder rollator. Hoe kwam ik de dagen door? Gelukkig mocht ik bij een vriendin logeren tot het beter met me ging.”

Toch die prik

“Dit is het treurigste en engste wat ik ooit heb meegemaakt”

Vind je dit interessant?

Ontdek nu alle Nederlandse top titels in één app!

Al abonnee?
Log in om verder te lezen

“Wat er is gebeurd, is een enorme reality check. Ik dacht dat mijn lichaam alles aankon, maar dat is simpelweg niet zo. Natuurlijk komen de meeste mensen van mijn leeftijd corona goed door, maar je zult maar de uitzondering zijn, zoals ik. Dan komt het einde van je leven opeens eng dichtbij. Dat wil ik nooit meer meemaken. Ik heb dan ook besloten de vaccinatie toch te halen. Ik deel mijn verhaal niet omdat ik anderen wil aanmoedigen dat ook te doen. Iedereen maakt zijn eigen keuze. Wel wil ik de verhalen en emoties achter de ziekenhuisopnames laten zien. Eerst moet ik nog aansterken. Het kan een halfjaar duren voordat mijn longen het weer goed doen en maanden totdat ik mijn kracht en energie terug heb. Ik ben iedereen die me heeft bijgestaan, en vooral de artsen en verpleegkundigen, oneindig dankbaar dat ik weer thuis ben om verder te herstellen.”

Dit artikel komt uit:
Libelle - Editie 5 - 2022

Libelle - Editie 5 - 2022
Terug naar overzicht
Terug naar overzicht

Lees meer

Alle artikelen
Groot feest in noorwegen: amalia’s eerste gala
Weekend

Groot feest in noorwegen: amalia’s eerste gala

Toute royale kwam naar Oslo voor het feestje van de achttienjarige erfprinses Ingrid Alexandra. Voor heel wat jonge royals was het hun eerste konink lijke bal. Zoals voor prinses Amalia en haar Belgische collega prinses Elisabeth.

Lees meer
Wat u nog niet wist over Chantal Janzen
Story

Wat u nog niet wist over Chantal Janzen

Dit jaar zit Chantal Janzen (43) twintig jaar in het vak, en dat vraagt om evenzoveel leuke, interessante en opmerkelijke weetjes over de talentvolle presentatrice en musicalster. Want wist u bijvoorbeeld dat ze kampt met hoogtevrees, dit jaar oma wordt, in therapie is geweest en dat haar ooit zo innige band met showbizzcollega Linda de Mol ernstig bekoeld is?

Lees meer
FLINKE DOMPER voor pasgetrouwde Anouk
Party

FLINKE DOMPER voor pasgetrouwde Anouk

Eerst moest ze al afscheid nemen van haar zoon Benjahmin (20) die naar Amerika ging om zijn basketbalcarrière te vervolgen en nu vertrekt ook Anouks dochter Phoenix (17) naar de USA, nadat ze een aanbod heeft gekregen van The Washington State University om daar te komen basketballen. Ook vertrekt haar zoon Elijah (18) na de zomer voor vier jaar naar het buitenland voor een studie. De pasgetrouwde Anouk is supertrots dat ze hun dromen waar gaan maken, maar zal haar uitgevlogen kinderen enorm gaan missen, zegt ze.

Lees meer
De ware reden achter huwelijk Hans Klok
Story

De ware reden achter huwelijk Hans Klok

‘Op maandagmorgen naar het stadhuis’ Hans Klok (53) heeft de afgelopen tijd zijn leven onder de loep genomen. De illusionist wilde weten of hij iets te vrezen heeft. ‘Ik vind het verschrikkelijk hoe mijn collega’s de afgelopen maanden onder vuur zijn komen te liggen en dat men in Nederland steeds meer voor eigen rechter gaat spelen,’ vertelt Hans aan Story. ‘Bij sommige van mijn collega’s, onder wie Marco Borsato, moet nog van alles bewezen worden. Maar zijn carrière is stuk. Zelfs als straks blijkt dat het niet waar is, heeft hij een wonder nodig om terug te komen. Dat is toch verschrikkelijk? En zelfs een instantie als Madame Tussauds doet daar aan mee. Zij halen zijn beeld weg en brengen daar zelfs een persbericht over naar buiten. Dat laatste hadden ze…

Lees meer
‘Steeds vaker dacht ik: als dit het leven is, hoeft het voor mij niet meer’
Flair

‘Steeds vaker dacht ik: als dit het leven is, hoeft het voor mij niet meer’

Als Jamie Crafoord (29) 22 jaar is, krijgt ze siliconen borstprotheses. Haar geluk is van korte duur, want ze wordt doodziek. Pas als ze nog maar 37 kilo weegt en in een rolstoel belandt, ontdekken ze de oorzaak: ‘zwetende’ protheses. “Ik wilde dat spul het liefst direct nog uit mijn lichaam trekken, heb geen moment getwijfeld.”

Lees meer