Liza roept Jan Smit tot de orde

Tot aan zijn burn-out wilde Jan Smit altijd het hoogst haalbare halen. Zijn carrière ging voor zijn gezin, want een familievakantie zag hij meer als een verplichting dan iets waar hij zelf naar uitkeek. Hij bekent nu dat hij alle contact met de realiteit verloren was.

Volendamse zanger wil een betere echtgenoot en vader zijn

Liza heeft zijn ogen geopend, zegt Jan.

(FOTO’S EDWIN SMULDERS)

Tweeënhalf jaar geleden maakte Jan Smit (36) bekend dat hij al zijn optredens moest afzeggen. Het ging niet meer. Tientallen jaren van keihard werken en geen tijd nemen voor zichzelf en zijn gezin hadden hun tol geëist. De Volendamse zanger weet nog precies wanneer bij hem het besef kwam. ‘Dat was in november 2019. Ik kon helemaal niets meer,’ vertelt hij in het Vlaamse tijdschrift Primo. Jan stelde direct zijn manager op de hoogte en cancelde alles. ‘Ik ben naar mijn huisarts gestapt en die stuurde me naar een kliniek in Spanje. Daar is mijn herstelproces begonnen. We zijn nu bijna 2,5 jaar verder en pas nu kan ik zeggen dat ik hersteld ben. Of dat hoop ik tenminste toch. Want door corona werd ik nog niet echt geconfronteerd met de werkelijkheid.’ Jan weet niet of hij echt weer de oude is. Nu hij weer volop aan het werk kan, zal blijken of zijn lichaam en geest dit aankunnen. ‘Nu pas gaan we zien of alles wat ik me heb voorgenomen in de praktijk ook uitvoerbaar blijkt te zijn. Een hele uitdaging. De afgelopen jaren heb ik niet in de valkuil kunnen trappen want er was niks. Nu is alles weer leuk en wil ik weer alles doen.’ De verleiding was voor Jan altijd groot om overal ‘ja’ op te zeggen. Verre reizen om voor sporters in het buitenland op te treden, een Duitse tournee en platen die in Nederland werden uitgebracht. ‘En dan moet je nog met je gezin op vakantie ook. Móét. Want zo dacht ik dan. Alles móést. Het was dus altijd puzzelen en verschillende ballen op hetzelfde moment hooghouden. Dat hou je niet vol. Dus dat ga ik ook niet blijven doen. Dat heeft mijn burn-out me geleerd.’ Jan voelde zich in het begin van zijn herstel nutteloos. ‘Ik dacht dat het normaal was om 365 dagen per jaar op pad te zijn. En ik geef niemand de schuld maar voor wie? Of voor wat? Voor de roem, het succes en het geld. Vooral het geld. Het was op een gegeven moment gewoon niet meer leuk, maar je hebt contracten en afspraken dus doe je het maar gewoon weer. Ik haalde er op den duur geen plezier en geen passie meer uit,’ vertelt hij in Primo. Nu beseft Jan ook dat hij het contact met de realiteit was verloren.

Vind je dit interessant?

Ontdek nu alle Nederlandse top titels in één app!

Probeer nu 14 dagen gratisProbeer nu 14 dagen gratis

Zo vond hij het heel normaal dat hij 23 nummer 1-hits heeft en 75 gouden platen. Nu schaamt hij zich voor die gedachte. Het moest voor hem altijd beter, een obsessie die hij ook op zijn kinderen projecteerde. ‘Bij mijn zoon, op het voetbalveld, zie ik heel duidelijk dat de druk en de verwachtingen zeer hoog zijn. En die legde ik hem onbewust ook zelf op. Vorig jaar mocht Senn een paar maanden met de selectie van Volendam meetrainen, ze wilden hem testen, maar als je in die selectie wil belanden, moet je echt bereid zijn om het gras op te eten. Dan moet je meeverdedigen en ballen recupereren als spits. Ik zei nog: Kom op man, als je twee keer je best doet, dan zit je gewoon in die selectie! Ik begreep niet waarom hij niet beter zijn best deed. Hij zocht ook altijd de schuld bij een ander als iets fout liep. Toen was hij 7. Mijn vrouw zei op een gegeven moment: Jan, doe eens normaal man! Dat kind wil gewoon voetballen. Plezier maken. Jij wil altijd de beste zijn, tot daar aan toe, maar laat dat kind gewoon met rust. En ze had gelijk. Zij heeft mijn ogen geopend.’

Grote fout

Jan begrijpt nu dat de houding ten opzichte van zijn zoon niet goed was. ‘Gelukkig heb ik een verstandige vrouw die me het licht heeft doen zien,’ vertelt hij in Primo. ‘Plezier, dat is het belangrijkste, dat besef ik nu ook. Maar zo werd ik nu eenmaal opgevoed. Mijn manager pushte me ook altijd om het beste uit mezelf te halen. Ik moest altijd gaan voor het hoogst haalbare.

Ik begon dat op mijn kinderen te projecteren en dat is natuurlijk een grote fout.’ Jan zegt nu een veel betere band met zijn kinderen te hebben. ‘Ik wil nooit meer terug naar het oude patroon. Nogmaals: de verloren tijd kan ik nooit inhalen. En ja, ik heb verjaardagen en andere belangrijke momenten gemist van mijn vrouw en kinderen, maar ik probeer nu wel zoveel mogelijk plezier met mijn gezin te hebben.’

Terug naar overzicht

Lees meer

Alle artikelen