Tijdschrift.nl logo
INSPIRATIE

Melk uit een kokosnoot

Judith (46), haar vriend Michiel (44) en zoon Foss (4) reden in januari dit jaar 3500 kilometer over het schiereiland Yucatán in Mexico.

TEKST MIRJAM-ROSEMA VERHULST BEELD PRIVÉ

De beste kindvriendelijke adressen in binnen- en buitenland.

Eén keer samen een verre reis, buiten het hoogseizoen. Nu kan het nog. En is Foss oud genoeg om met zijn ouders mee op backpack-avontuur te gaan.

‘We kijken uit over de boomtoppen van de jungle en Foss staat enthousiast te zwaaien naar de mieren, oftewel de andere mensen onder aan de tempel. Wij staan erbovenop na een steile klim op megatreden. De grote stappen vond ik spannender dan onze kleuter, die klom vrolijk door. En nu staat hij dus te glunderen; kijk eens hoe hoog ik ben, hoger dan de bomen! Onze eerste roadtrip met kind blijkt een groot succes. We hebben Yucatán, het schiereiland van Mexico, doorkruist.

IPAD-HULP Michiel en ik backpackten voor de komst van Foss wel vaker en we gunden hem ook zo’n ervaring. Hij was net vier geworden en omdat-ie wel op school zat, maar nog niet leerplichtig was, regelden we dat we ruim vier weken op pad konden. Ik stippelde de route uit en checkte van tevoren waar we zouden kunnen slapen, maar boekte alleen de eerste en de laatste accommodatie. Zo konden we gedurende de reis bepalen hoelang we ergens wilden blijven, en waren we zo vrij als een vogel.

Een korte vlucht hadden we al eens gedaan met z’n drieen en daar trokken we een wijze les uit: een kinder-iPad maakt het leven makkelijker, of in elk geval het vliegen. Deze keer namen we die dus wel mee en daardoor was de dagvlucht prima te doen. Verder keken we filmpjes, speelden we duizend potjes bingo, zetten we de lego in elkaar die we als cadeautje voor Foss hadden meegenomen, en deed hij spelletjes op het beeldscherm in de stoel voor hem. Wat, vanwege het enthousiast rammen erop, een minder groot succes was voor de man die daar zat. Op de terugweg deden die games het helaas niet… hielden we Foss voor.

KNALBLAUW WATER In Cancún aangekomen reden we met onze huurauto naar Chiquilá, een klein dorp tegenover het eiland Isla Holbox waar we de dag erna de ferry naartoe zouden pakken. Op het eiland kon het grote ontspannen beginnen. Met onze voeten in het witte zand dronken we uit kokosnoten, bouwden we zandkastelen en acclimatiseerden we. Toen we na een paar dagen echt uitgerust waren, maakten we een bijzondere wandeltocht. Dertig meter uit de kust liepen we door het helderblauwe water zo naar Punta Mosquito, het meest noordoostelijke puntje van het eiland waar een natuurgebied begint. Anderhalf uur lang wandelden we tot onze kuiten door de oceaan, met ons gezicht in de zon. Alles om ons heen was knalblauw, zo gaaf! Foss rende in zijn uv-shirt al spetterend voor ons uit om dan ineens weer stil te staan om langszwemmende vissen en roggen te bewonderen. Het laatste stukje werd-ie toch wel moe en droegen we hem op onze nek. Toen onze voeten het witte zand aan de overkant raakten, ploften we tevreden op een sarong, aten meegenomen mango en banaan en maakten ons weer klaar voor de terugweg.

Isla Holbox is een autovrij eiland met alleen maar zandweggetjes. Er mogen wel golfkarretjes rijden. Dus huurden wij er ook een om het eiland te verkennen. Foss zat prinsheerlijk, ook toen wij met man en macht het wagentje uit de modder probeerden te trekken. Avontuurlijk als we zijn, leek het ons een goed plan daardoorheen te rijden. Daar stonden we dan, weer tot onze kuiten in het water. Alleen was dat nu niet helderblauw, maar een modderplas. Terwijl steeds meer locals aankwamen om te helpen, was Foss inmiddels achter het stuur gekropen. Die zag de lol er wel van in. Wij ook hoor, helemaal toen we eenmaal weer schoon en droog aan onze cocktail nipten.

BIZARRE GROTTEN Na dit avontuur begonnen we met de echte roadtrip. We planden het zo dat Foss moe was als we instapten. Zo reden we voornamelijk als hij sliep. We zakten af naar Valladolid, een charmant stadje en een goede uitvalsbasis om dorpjes en cenotes (ronde grotten met onderin een zoetwaterpoel waarin je kunt zwemmen, red.) te bezoeken. Zo’n bizar idyllisch natuurverschijnsel! We zwommen tussen de vissen en soms zelfs schildpadden, terwijl boven ons de zon door het ronde gat met lianen naar binnen scheen. Na een paar dagen cenotes en dorpjes bezoeken, en boottochten maken waarbij we krokodillen en pelikanen spotten, reden we via de gele stad Izamal door naar Merida. Dat is een wat grotere stad waar op zondag de straten worden afgezet en de locals al heupwiegend de straat op gaan voor een feestje.

We maakten lange wandelingen door de stad met Foss in de inklapbuggy. Buiten het toeristische deel stuitten we op Mercado Lucas de Galvez met stapels fruit, groente en van die kale gele kippen. Kriskrasstraatjes vol geuren en kleuren. Onze blonde krullenbol viel daar enorm op, want er was geen andere toerist te bekennen. Foss vond het geweldig.

Vind je dit interessant?

Ontdek nu alle Nederlandse top titels in één app!

Probeer nu 14 dagen gratisProbeer nu 14 dagen gratis
‘ZO GAAF: DE APEN SLINGERDEN BOVEN ONZE HOOFDEN’

TUSSEN DE BRULAPEN Een echt pareltje was ook Campeche, aan de westkust, ook wel de piratenstad genoemd. Een cowboyachtig, kleurrijk dorp uit vervlogen tijden met een dikke stadsmuur eromheen. Ook hier stapten we weer in een boot om wildlife te spotten. De flamingo’s waren favoriet. Vanuit hier reden we door naar Calakmul, dat is een eeuwenoude Mayastad midden in de jungle. We huurden een hutje aan de rand van het woud waar we in slaap vielen bij het gebrul van apen. Het ongerepte natuurgebied vol ruïnes was prachtig. Maar misschien was het wandelingetje van tien minuten met de eigenaar van onze accommodatie Hotel Puerta Calakmul nog wel indrukwekkender voor Foss. De apen slingerden boven onze hoofden! Toen we dus als klap op de vuurpijl ook nog zo’n megahoge tempel beklommen en over de bomen konden uitkijken, wisten we het zeker: backpacken met een kleuter is heel goed te doen.”

Tips

• Bezoek in Merida of Campeche de lokale markt: MERCADO PRINCIPAL. De kleuren, geuren, wirwar van straatjes, chaos: gewoonweg fantastisch. En een groot assortiment van onder andere fruit en vis.

• PALMA CENTRAL in Tulum is een foodtruck-parkje tussen de bomen met sfeerlichtjes, lange houten tafels en een kinderspeeltuin in het midden.

• CABAÑAS ECOTURÍSTICAS COSTA MAYA, een ecolodge onder Mahahual. Een fantastische back to basic plek, met hutjes op het strand zonder stroom. Overdag heerlijk ontspannen en zwemmen en ’s avonds kun je aanschuiven voor het diner met de catch of the day.

• BACALAR is een klein dorpje aan de Laguna Bacalar waar je nog echt de Mexicaanse cultuur kunt ontdekken.

• Neem een NOICE CANCELLING KOPTELEFOON mee. Foss heeft op een avond dat we in een buitenrestaurant met livemuziek zaten te eten, heerlijk in zijn buggy geslapen.

Terug naar overzicht

Lees meer

Alle artikelen
‘Bingen? Hoe meer documentaires, hoe beter’
&C Magazine

‘Bingen? Hoe meer documentaires, hoe beter’

Ik ben een notoire documentairebinger. En nee, dat zeg ik niet om interessant te doen, want de documentaires die ik kijk, gaan niet altijd over een supersonische nucleaire deeltjesversneller of het leven van een obscure zeventiende-eeuwse dichter. Nee, ik kijk vooral met heel veel plezier naar het leven van Beyoncé, Jennifer Lopez, Lady Gaga, Selena Gomez enTaylor Swift. Sterker nog, ik keek deze documentaires achter elkaar op één dag. Niet omdat ik van alle muziek van deze artiesten hou, maar omdat ik het fascinerend vind om hun worstelingen, vechtlust, ijdelheid, talent, doorzettingsvermogen en kwetsbaarheid te zien. Om ze te bewonderen en me soms ook aan hen te ergeren. Ik hou ervan om een fly on the wall te zijn. Ik kijk ook wel naar series, maar op de een of andere…

Lees meer
Extra handjes voor Schiphol
Nieuwe Revu

Extra handjes voor Schiphol

Dit is uitstekend nieuws! Naar aanleiding van alle ellende op de Hollandse luchthavens van vorig jaar is er een ‘security lane’ geopend op het MBO College Airport in Hoofddorp. Je zou denken dat de beelden van al die eindeloze wachtrijen jongeren zouden afschrikken, maar volgens schooldirecteur Philip Mol heeft de opleiding tot luchthavenbeveiliger juist aan populariteit gewonnen. ‘Jongeren zijn heel wendbaar, die zien gewoon dat perspectief,’ zei hij tegen NH Nieuws. ‘Dat optimisme zit misschien ook wel in de jeugd. Die zijn niet zo pessimistisch als volwassenen vaak zijn.’ Werkgelegenheid is er in ieder geval genoeg. Schiphol wil in de meivakantie 850 nieuwe securitymedewerkers in dienst nemen. De opleiding duurt tien maanden, iedere maand komen er zo’n vijftig studenten van school met een diploma. Maakt u zich geen zorgen, deze…

Lees meer
Effe viraal doen
Veronica Superguide

Effe viraal doen

De Avondshow met Arjen Lubach gaat het derde seizoen in. In het verleden zijn Lubach en co. goed geweest voor veel onvergetelijke tv-momenten, waarvan we de vijf opvallendste hebben gerangschikt. Je kunt ze nog eens zien via de QR-codes. Wat komt er dit seizoen bij?

Lees meer
‘Rijk zijn is echt niet altijd leuk’
Flair

‘Rijk zijn is echt niet altijd leuk’

Moet er een limiet aan rijkdom komen? Het is momenteel een veelgestelde vraag. Ondernemer en jonge rijke Jelline begrijpt het probleem, maar gelooft niet dat dat een oplossing is. “Ik besef heel goed dat mijn leven niet normaal is. Ik heb nooit als een arme student geleefd. Een die boterhammen met pindakaas moet eten, omdat ze anders de huur niet meer kan betalen. In goede tijden verdien ik makkelijk 300.000 euro per maand. Drie jaar geleden ontdekte ik het online ondernemerschap. Ik begon met dropshipping, later verdiepte ik me in YouTube-verdienmodellen. Dat loopt inmiddels zo goed dat ik een mooi inkomen heb en onlangs met mijn vriend een huis met een waarde van 1,3 miljoen euro kon kopen. Onze hypotheek is 5.500 euro per maand, dus niet bepaald een starterswoninkje. Ik…

Lees meer
Jada: ‘De waarheid wint áltijd’
Weekend

Jada: ‘De waarheid wint áltijd’

Jada Borsato stelt zich geen zorgen te maken over de eventuele rechtszaak rondom haar vader Marco, want'de waarheid wint áltijd’. Jada: ‘Jarenlang heb ik alleen maar lovende woorden over m'n vader gehoord. Als nu zijn naam wordt genoemd, komt er een oeh of iew! achteraan. Je leert echt de keerzijde kennen van bekend zijn en dat zet je ook aan het denken: wil ik dit wel?’

Lees meer