‘Nee, ik heb geen kinderen (EN DAT IS PRIMA)'

Kinderen krijgen, moeder worden... Het is niet voor iedereen vanzelfsprekend. Carla, Eri en Ypie zijn, om verschillende redenen, kinderloos gebleven en dat is helemaal goed zo.

YPIE

ERI

CARLA

Ypie van der Lei (58):

IS WERKZAAM IN HET ONDERWIJS. TROUWEN EN KINDEREN KRIJGEN, WAAR VEEL VAN HAAR VRIENDINNEN VOOR KOZEN, SPRAK HAAR NOOIT AAN. ZE HIELD VAN HAAR VRIJHEID EN DAT GEVOEL IS ALTIJD GEBLEVEN.

“Moederliefde is liefde van het allerdiepste niveau. Afgezien van de universele liefde van God, de bron van al het leven. Die diepe liefde heb ik van mijn eigen moeder gevoeld en gekregen. En van mijn vader. Ik hoefde zelf geen kinderen te krijgen om de kracht van die liefde te voelen. Toen veel van mijn vriendinnen aan kinderen begonnen, keek niemand er dan ook van op dat ik geen kinderwens had. Iedereen zou pas verbaasd zijn geweest als ik die wens wél zou hebben gehad. Als ik een baby’tje zag, dacht ik heus wel: wat schattig, maar daar bleef het dan wel bij. Een zwangerschap, een kind baren en dat vervolgens opvoeden… Nee, dat was niks voor mij. Toch ben ik wel echt dol op kinderen. Ik ben niet voor niets docent geworden.

Als kind had ik al een enorme vrijheidsdrang en dat is nooit veranderd. Ik ben wel verbintenissen aangegaan, maar altijd in vrijheid en ook veel in vriendschappen. Sinds een tijdje woon ik samen met mijn vriend, maar we leven voor een deel ons eigen leven. Hij doet zijn dingen en ik die van mij. Ik ging en ga nog steeds ook heel graag alleen op pad. Alleen uit eten gaan, vind ik ijvoorbeeld geen enkel punt. Verder maak ik veel citytrips, bezoek ik graag dierentuinen, houd ik van fietsen of lees ik thuis een lekker boek. Daar heb ik geen andere mensen voor nodig. Ik houd er nou eenmaal van om dingen alleen te doen, dat is niet veranderd door mijn relatie. Voor mijn gevoel heb ik niets gemist in mijn leven. Om mij heen zag ik vriendinnen vol toewijding voor hun baby’s zorgen. Inmiddels zijn die kinderen groot, maar de zorgen blijven. En dat terwijl ik het altijd al een heel gedoe vond om mezelf te kleden en te voeden, haha. Ik ben nou eenmaal meer van de geestelijke zorg dan van de lichamelijke. Als ik eraan denk wat mijn moeder allemaal voor ons heeft gedaan, neem ik daar echt mijn pet voor af. Al die maaltijden, al dat afwassen, al die kleding die ze heeft gewassen… Net zoals mijn vriendinnen voor hun kinderen hebben gedaan. Als ik lekker met een biertje op een terras zat, brachten zij hun kinderen naar voetbal, ballet of wat dan ook. Diep respect heb ik voor ze. Ik voel me emotioneel vrijer dan veel vrouwen die moeder zijn, denk ik. De moederliefde is natuurlijk prachtig; je hebt de zorgen, maar ook de vreugde. Maar als je mij zou vragen wat ik zou willen als ik het mocht overdoen, zou ik precies hetzelfde doen. Ik heb nog nooit een moment spijt gehad van mijn keuze.”

Lila tuniek (Oska), groene 7/8-broek (Lola Liza).

‘Terwijl mijn vriendinnen hun kinderen naar voetbal of ballet brachten, zat ik lekker met een biertje op een terras’
‘Mijn leven is op een dusdanige manier verlopen, dat er geen kind in had gepast’

Carla Coumans (69):

WERKTE 42 JAAR BIJ DE NS EN PRORAIL. ZE HEEFT VEEL VRIENDEN, PAST GEREGELD OP HONDEN EN HOUDT VAN KOKEN, REIZEN EN WANDELEN. NA HET VERLIES VAN HAAR EERSTE KINDJE WAS ER NOG WEL EEN KINDERWENS, MAAR OOK DE WIL OM ONAFHANKELIJK TE ZIJN.

“Ik was 31 jaar oud en drie maanden zwanger toen het misging. Een goede vriendin, zelf ook zwanger van haar eerste kind, ging mee voor de echo. Mijn kindje bleek dood te zijn en nadat het niet langs de natuurlijke weg kwam is het alsnog operatief weggehaald. Het kindje werd in een soort van glaasje gedaan en op die manier heb ik er nog afscheid van kunnen nemen. Erg heftig allemaal. Vooral omdat ik er alleen voor stond, aangezien mijn relatie op dat moment al zo goed als voorbij was. Mijn vriend had zich aangesloten bij een geloof en verlegde zijn prioriteiten. Hij is één keer naar het ziekenhuis gekomen en dat was het. Ondertussen ging ik in mijn eentje door een hel. Na de rouwperiode vanwege het verlies van mijn eerste kindje heb nog wel wat jaren een kinderwens gehad. Maar ik was én ben nog steeds een onafhankelijk persoon en dat is moeilijk te combineren met een kind. Dus heb ik destijds de beslissing genomen om verder te gaan met mijn leven. Achteraf ben ik blij dat ik niet in mijn eentje een kind heb gekregen. Ik ben ook heel anders gaan denken over wat het betekent om kinderen te krijgen. Je moet er niet voor honderd, maar voor dúízend procent achter staan. Zeker als je het alleen doet. In die zin heb ik er geen spijt van gehad.

Vind je dit interessant?

Ontdek nu alle Nederlandse top titels in één app!

Probeer nu 14 dagen gratisProbeer nu 14 dagen gratis

Tot nu toe is mijn leven op een dusdanige manier verlopen, dat er ook geen kind in had gepast. Ik had mijn baan bij de NS, een leuke vriendenkring en heb altijd van reizen gehouden. Doordat ik niet verantwoordelijk was voor een kind heb ik mijn reislust ook uitgebreid kunnen voeden. In 2012, na mijn vervroegde pensioen, ben ik naar de Dominicaanse Republiek gegaan. Inmiddels is het mijn tweede thuis geworden. Ik heb er zelfs een stuk grond gekocht. Een groot deel van dat jaar bracht ik door bij een Franse vriendin om op haar honden te passen. Dat was heerlijk. En de twee dochters van een Dominicaans echtpaar zijn mijn peetkinderen geworden. Ze noemen mij hun tweede moeder. De oudste woont en studeert nu in New York en ik steun haar daar financieel bij. Zij zeggen steeds dat dat niet zou zijn gebeurd als ik er niet was geweest. Dus op die manier is er invulling gekomen in mijn leven. Ook zijn er in Nederland drie honden waar ik geregeld op pas en waar ik helemaal verliefd op ben. Met kinderen heb ik dat toch minder. Ik vind kinderen, en vooral baby’s, erg leuk en ik kan ook goed met ze omgaan, maar uiteindelijk is het goed dat het zo is gegaan in mijn leven. Ik ben erin gaan geloven dat er dingen op je pad komen die zo horen te zijn.”

Paarse jurk (We), wit met groene tuniek (Zara), sandalen (Vagabond Shoemakers).

Eri Simons (66)

IS GEPENSIONEERD EN HELPT GEREGELD IN DE KEUKEN VAN EEN CHARITATIEVE INSTELLING. ZE IS ONGEWENST KINDERLOOS EN HEEFT IN HAAR TWEEDE HUWELIJK ‘GEMOEDERD’ OVER DE DOCHTER VAN HAAR PARTNER. ZE WAS GRAAG ZELF MOEDER GEWEEST.

“Ik vind dat je ook zonder kind een moeder kunt zijn. Tenminste, zo voelt dat voor mij. Ik voel mij dan ook een oermoeder. Ik houd van kinderen en voel me het meest thuis bij hen. Met verjaardagen trok ik altijd meer naar kinderen dan naar volwassenen toe. Het is niet zo dat je als biologische moeder meteen een gevoelsmoeder bent. Niet iedereen is emotioneel betrokken. Daarmee wil ik niet afdoen aan het moederschap, maar het begint pas na de bevalling. Hoe ga je met je kind om, kun je er voor hem of haar zijn en wat vraagt het moederschap van je? Ik zie het moederschap als een spiegel en de vraag is: durf je erin te kijken? Het is de volledige verantwoordelijkheid nemen en daarom heb ik heel veel bewondering voor moeders die meer kinderen achter elkaar hebben gekregen. Emotioneel lijkt me dat best lastig. Ik praat vanuit de theorie, want ik ben jammer genoeg kinderloos. De enige zwangerschap die ik heb beleefd, was helaas maar van korte duur. Mijn toenmalige partner en ik waren al een tijd bezig om kinderen te krijgen. Op een gegeven moment was ik over tijd. De huisarts vertelde mij dat ik zwanger was, maar dat het niet goed was. Het bleek een buitenbaarmoederlijke zwangerschap te zijn. Ik onderging een spoedoperatie en daarna zei mijn man dat hij eigenlijk geen kinderen wilde. En dat terwijl we allebei een kinderwens hadden! Mijn Indische achtergrond speelt ook een rol in dit verhaal. Ik heb zeker een bepaalde druk ervaren om te leven zoals mijn ouders leefden. Daar ben ik altijd zo veel mogelijk tegenin gegaan. Uiteindelijk hield mijn huwelijk geen stand en vond mijn vader dat ik beter mijn best had moeten doen. Pijnlijk. Ook pijnlijk was de botte reactie van de huisarts toen ik, na de scheiding, mijn nog steeds aanwezige kinderwens met hem besprak. Hij raadde mij af om in m’n eentje een kind op te voeden. Door zijn reactie voelde het voor mij ook alsof ik het dan alleen voor mijzelf zou doen. Je wilt een kind geven wat je zelf hebt gemist en het liefst nog meer. Maar als je alleen bent én veertig uur per week moet werken, gaat dat niet lukken. Ik zou dus geen moeder worden. In die tijd, eind jaren tachtig, kreeg mijn zus een dochter en al tijdens haar zwangerschap zei ze dat haar kind ook mijn kind zou zijn. Haar dochter en later haar zoon waren echt een cadeau voor mij. Ze waren helend voor mijn verwerkingsproces. Later kreeg ik een relatie met een gescheiden man met een dochter van elf. Met haar klikte het meteen. Ik zag haar uit de schooldeur komen, we keken elkaar aan en ze huppelde regelrecht mijn hart in. Binnen een halfuur hadden we een klik. Even later vroeg ze of ik van kinderen hield. Ik heb haar verteld dat ik gek ben op kinderen en haar gezegd dat zij mijn cadeautje is. Zij is mijn bonusdochter. Inmiddels is ze 29 jaar en zijn we nog steeds close.

Ik vind het jammer dat kinderen geen rol meer spelen in mijn dagelijks leven. Ik heb wel een droom om iets voor ze te doen. Vaak zie ik ’s ochtends bij het boodschappen doen kinderen uit zakken chips eten, die thuis waarschijnlijk niet zo’n goed ontbijt hebben gekregen. Voor die kinderen zou ik heel graag een goed ontbijt willen maken, maar ik ben er nog over aan het nadenken hoe ik dat moet organiseren. Met het leven dat ik nu leid, prijs ik me rijk. Ik ben er nog steeds en denk altijd: hoe dan ook, linksom of rechtsom, alles komt goed.”

Lila kokerjurk (Wal G), pumps (Marks & Spencer).

‘Mijn bonusdochter kwam uit de schooldeur, we keken elkaar aan en ze huppelde regelrecht mijn hart in’

Dit artikel komt uit:
Margriet - Editie 35 - 2022

Margriet - Editie 35 - 2022
Terug naar overzicht
Terug naar overzicht

Lees meer

Alle artikelen
Vrouw die de Meilandjes miljonair maakte maar afgedankt werd, slaat keihard terug!
Story

Vrouw die de Meilandjes miljonair maakte maar afgedankt werd, slaat keihard terug!

Toen de Meilandjes ruzie kregen met hun manager Valérie Lempereur, de vrouw die de markante familie nota bene definitief op de kaart zette, typeerden ze haar ineens als onbetrouwbaar. Valérie, die deze week met een autobiografie komt, kondigt in Story haar zoete wraak aan...

Lees meer
De Engelse Escobar gaat cashen
Panorama

De Engelse Escobar gaat cashen

In november wordt de grote Britse crimineel Curtis ‘Cocky’ Warren (59) vrijgelaten. ‘De Engelse Escobar’ zat dertien jaar vast. In die tijd is er een hoop veranderd. Zo is hij ineens een celebrity geworden.

Lees meer
Geldvragen
MAX Magazine

Geldvragen

FINANCIEEL JOURNALIST JAAP ROELANTS BEHANDELT IEDERE WEEK VRAGEN VAN MAX-LEZERS. Deze week: de gewone consument wordt de dupe van de strijd van de banken tegen crimineel geld. En wanneer stort de bank mijn te veel berekende rente terug?

Lees meer
Zelfs de desserts hebben schitterende herfstkleuren
Libelle Special

Zelfs de desserts hebben schitterende herfstkleuren

Met kastanjeroom en gehakte chocolade KASTANJEROOMTAART Voor 8 personen: boter om in te vetten • 6 eieren • 150 g fijne kristalsuiker • 1 blik (500 g) kastanjepuree (crème de marron) • 2 tl vanillepasta • 1 tl bakpoeder • 250 g amandelmeel • 200 ml slagroom • 100 g pure chocolade (70% cacao), grof gehakt. Extra: springvorm Ø 18 cm, bakpapier, elektrische mixer Verwarm de oven voor op 160 °C. Vet de springvorm in, bekleed bodem en zijkanten met bakpapier en vet dit ook in. Mix eieren en suiker minimaal 2 min. tot het mengsel lichtgeel en luchtig is. Voeg 400 g van de kastanjepuree toe en mix op lage stand tot het mengsel glad is. Voeg vanillepasta, amandelmeel en bakpoeder toe en spatel dit er zo luchtig mogelijk door. Giet het…

Lees meer
ULTIEME HERFSTTAART met karamel en speculooskruimels
Landleven

ULTIEME HERFSTTAART met karamel en speculooskruimels

INGREDIËNTEN Voor de taart 200 g boter, op kamertemperatuur200 g suiker3 eieren200 g bloem2 tl bakpoeder¼ tl zout2 tl pumpkin spice-mix100 g pompoenpuree, afgekoeld Voor de vulling 200 g verse roomkaas125 g poedersuiker250 ml slagroom1 zakje klopfi x100 g pompoenpuree,afgekoeld1 tl pumpkin spice-mix Ter garnering handjevol walnootstukjes8 speculooskoekjes, verkruimeld½ pot zelfgemaakte pompoenkaramel Bereidingswijze Klop de boter met de suiker met behulp van een mixer tot het mengsel bleek en romig is. Voeg een voor een de eieren toe terwijl u blijft kloppen. Zeef de bloem met het bakpoeder, het zout en de specerijen boven een kom. Meng met een spatel het bloemmengsel door het botermengsel. Meng tot er geen klontjes meer zijn. Voeg nu ook de pompoenpuree toe en spatel deze er rustig door. Schep het beslag in een ingevette springvorm (diameter 18-20 centimeter). Bak de cake in…

Lees meer