Samantha steenwijk ‘Alle steenwijkjes zijn doordrammers’

In het coronajaar waarin ze niet kon optreden, was er gelukkig wel veel televisiewerk voor zangeres Samantha Steenwijk (35). Daarnaast schreef ze een stapel liedjes, want ze wilde zich vooral nuttig maken. “Stilzitten is niks voor mij. Ik vond dat er ook iets goeds moest voortkomen uit zo’n vreselijk jaar.”

“Het was ontroerend,” zegt Samantha als ze vertelt over hoe het is om na het coronajaar weer te kunnen optreden. “Toen ik voor het eerst weer voor een zaal stond, realiseerde ik me pas hoezeer ik het had gemist. En hoezeer optreden bij mijn identiteit als zangeres hoort. Dus ja, dat was wel even een momentje.”

Je bent iemand die het fijn vindt om bezig te zijn, was dat thuiszitten een beetje te doen voor je?

“Ik had gelukkig veel televisiewerk. Ik ben nu bijvoorbeeld jurylid en dat is een heel andere rol dan zangeres. Ik vind beide leuk. Het is mooi om nieuw talent te kunnen coachen. Ik weet hoe het is, ik heb zelf in 2017 meegedaan aan The voice of Holland. Ik kan me dus heel goed in de kandidaten inleven. De eerste paar maanden van de coronacrisis vond ik de rust die er was wel lekker. Ik merkte toen pas hoezeer ik op mijn tandvlees liep. Na The voice heb ik veel dingen aangepakt en enorm hard gewerkt – en met liefde, want ik vond het allemaal fantastisch, maar het was ook veel. Als ik van het ene optreden naar het andere reed, moest ik de auto aan de kant zetten omdat ik me niet lekker voelde. Dus die rust kwam voor mij ook wel op het juiste moment. Maar na een paar maanden kroop ik tegen de muren op, hoor. Ik was mijn ritme kwijt, kon mijn ei niet kwijt, miste het optreden: ik wil niet zeggen dat ik depressief was, maar ik zat totaal niet lekker in mijn vel.”

Je bent eigen nummers gaan schrijven?

“Ik wilde mijn tijd nuttig besteden. Ik kon niet optreden, maar wel met muziek en zingen bezig zijn. Stilzitten is niks voor mij. Ik vond dat er ook iets goeds moest voortkomen uit zo’n vreselijk jaar.”

Wat maakt een liedje een Samantha Steenwijk-liedje?

“Goeie vraag, want daarin ben ik eigenlijk een beetje zoekende. Ik vind veel soorten muziek leuk en wil het liefst van alles en nog wat uitbrengen. Ik heb nu met rapper Sjaak een uptempo nummer gemaakt, dat een beetje met een knipoog is. En met Tino Martin zing ik een duet, Eén keer, een nummer dat meer uit het leven is gegrepen. Dat laatste past denk ik het best bij me, liedjes die vanuit het hart zijn gezongen. Die een bepaalde echtheid hebben. Als ik zing, wil ik dat je die emotie voelt.”

‘OVERDAG WERKTE IK IN EEN VISWINKEL en ’s avonds trad ik op in cafés. In het begin niet eens betaald, maar voor drankbonnen’

Het lag niet voor de hand dat je zou gaan zingen, je zag jezelf eerder dierenarts worden toch?

“Dat was inderdaad mijn droom. Ik was een paardenmeisje en altijd op de manage te vinden. Dat ik iets met dieren zou doen, stond voor mij vast. En dan het liefst iets met paarden. Pas in groep acht zong ik voor het eerst voor publiek, in de eindmusical. Ik had de hoofdrol en had helemaal niet door dat ik dat goed deed, ik vond het gewoon leuk om te doen. Maar mijn juf zei na afloop: ‘Als je later bekend wordt, heb ik je ontdekt.’”

Dacht je toen: ik ga zingen?

“Nee, dat kwam veel later pas. Ik zong thuis altijd onder de douche en mijn moeder zei dat ze het zo mooi vond. Maar ja, ik ben haar kind, natúúrlijk vond ze het mooi. Toch liet ze zich niet zo makkelijk wegzetten, want op een dag kwam ze thuis en zei ze dat ze me had opgegeven voor een talentenjacht in Den Haag. Ik was zestien en vond het doodeng. Ik kwam steeds een ronde verder totdat ik in de finale stond. Ik zong I am so excited van The Pointer Sisters, precies zoals ik me op dat moment voelde. Pas toen ik had gewonnen, dacht ik voor het eerst dat ik misschien iets met dat zingen moest gaan doen. De vraag was alleen: hoe? Ik heb geen muzikale achtergrond en had geen connecties in de muziekwereld. Ik moest vanaf niks beginnen. Overdag werkte ik in een viswinkel en ’s avonds trad ik op in cafés. In het begin niet eens betaald, maar voor drankbonnen. Achteraf gezien is dat de beste leerschool geweest. Ik sta stevig in mijn schoenen, omdat ik weet waar ik vandaan ben gekomen en hoe hard ik ervoor heb moeten werken. Als je vanuit het niets in één keer bekend wordt, is het lastiger om daarmee om te gaan, denk ik.”

Samantha groeit op in een liefdevol gezin. Een arbeidersgezin waar normen en waarden belangrijk zijn en niet lullen, maar poetsen het credo is. Haar vader is bouwvakker en heeft een eigen tegelzetbedrijf, haar moeder is thuis bij Samantha en haar twee jaar oudere zus. “Als mijn zus en ik thuiskwamen uit school stond er een glas limonade klaar, elke avond om half zes gingen we aan tafel en in het weekend gingen we naar de camping; heel overzichtelijk allemaal. Ik kom uit een warm nest, nog steeds heb ik dat gevoel als ik bij mijn ouders ben.”

Dat ze is gaan zingen, heeft haar ouders verrast. Maar dat ze daarmee ver zou komen, daar hebben ze geen seconde aan getwijfeld. “Ik had vroeger veel last van eczeem en mijn moeder liep met mij van het ene ziekenhuis naar het andere. Hoewel het soms pijnlijk was, bleef ik er relatief vrolijk onder. Hoeveel onderzoeken ik ook moest doen, ik zeurde nooit. Een arts heeft een keer tegen mijn moeder gezegd: ‘Dit meisje gaat het heel ver brengen later, het is een doorzettertje.’ Dat hebben mijn ouders mij altijd voorgehouden: zet door. Net zo lang totdat je hebt behaald wat je wilt behalen. Ik kom ook wel uit een familie van doordrammers. Alle Steenwijkjes hebben dat trekje.”

Zie je dat ook al bij je twee nichtjes?

“Haha, nou en of! Als ze me willen spreken, facetimen ze meteen met de telefoon van mijn zus. Dan denk ik dat mijn zus belt en zie ik ineens die twee spoken in beeld. Of het nu uitkomt of niet, ze blijven net zo lang kletsen totdat ze me alles over hun dag hebben verteld. Dat vind ik alleen maar leuk. Ze zijn nu vier en acht en ik ben stapelgek op die twee.”

‘IK STA STEVIG IN MIJN SCHOENEN, omdat ik weet waar ik vandaan ben gekomen en hoe hard ik ervoor heb moeten werken’

Ben jij zo’n suikertante van wie alles mag?

“Ze zeggen altijd dat ik hun gekste tante ben. Dat klopt ook wel, het kan me niet gek genoeg gaan. Als we op de kinderboerderij zijn en er loopt een varken rond, doe ik net alsof ik ze erop wil zetten. Of we glijden thuis met een matras van de trap.”

Zou je zelf moeder willen worden?

“Absoluut. Die vraag wordt mij en Daisy, mijn vrouw, ook vaak gesteld. Twee vrouwen van halverwege de dertig, dan ben je in een soort babyzone beland. Maar de wens is er, het is er alleen nog niet van gekomen. Voor ons is zwanger worden ook minder vanzelfsprekend dan bij heterostellen. We moeten daarvoor een heel traject in gaan en daar is tijd voor nodig.”

Vind je dit interessant?

Ontdek nu alle Nederlandse top titels in één app!

Al abonnee?
Log in om verder te lezen

Daisy is ook je tourmanager.

“Ze werkt als docent op een mbo en gaat ’s avonds met mij mee naar optredens. Toen we net samen waren, vijftien jaar geleden, had ik het nog helemaal niet zo druk. Maar ik vond het wel fijn als iemand met me meeging als ik ’s avonds laat ergens in een kroeg moest optreden. Het voelt nu nog steeds heel erg vertrouwd als ze met me meegaat.”

Zo zien jullie elkaar in drukke tijden tenminste nog een beetje.

“We zien elkaar eigenlijk meer dan genoeg. We doen veel dingen samen, dat gaat misschien ook wel zo in een vrouwenrelatie. Dat je minder snel eigen vriendinnen hebt of daar minder snel naartoe trekt, omdat het al snel gezellig is met elkaar. Het enige wat ik alleen doe, is mijn paard Voice verzorgen. Ik heb hem nu een jaar en ben helemaal verliefd op hem.”

Concurrentie voor Daisy dus.

“Daisy en Voice staan op een gedeelde eerste plaats.”

Weet zij dat ook?

“Jazeker! Laatst vroeg ze me: ‘Als je moet kiezen tussen mij en Voice, wie kies je dan?’ Nou, dat vind ik dus echt lastig. Wat mijn antwoord was? Dat ze me die vraag niet moest stellen.”

Hoe belangrijk is die tijd alleen met hem?

“Hij staat in een stal op tien minuten van mijn huis en als ik daar ben, valt alles even weg. Thuis ben ik altijd de artiest. Er zijn mails die ik moet beantwoorden, dingen die ik moet bespreken en als ik boodschappen ga doen, zijn er mensen die op de foto willen. Dat is niet erg, ik weet dat het er allemaal bij hoort, maar ik sta daardoor altijd aan. Dat omhulsel valt weg als ik bij mijn paard ben. Dat is het enige moment waarop ik echt helemaal mezelf kan zijn.

Dat ik in mijn oude kloffie kan rondlopen, met een knot op mijn hoofd en niet denk aan zingen. Als ik in de stal ben, vind ik het ook niet leuk als die ‘zangwereld’ toch daar binnenkomt. Ik zet mijn telefoon daarom altijd uit. Ik heb een safe zone nodig waar de artiest Samantha Steenwijk niet is.”

Wat maakt dat Daisy zo goed bij je past?

“Ik ben lekker druk, Dees is rustig en kalm en bekijkt alles vanaf de achtergrond. Ze kan mij ook goed wijzen op dingen die ik niet goed doe of gooit de rem erop als dat nodig is. Andersom probeer ik bij haar een soort enthousiasme naar boven te krijgen. Ze is wat behoudender en minder ondernemend. Als we vrij hebben, ben ik degene die bedenkt wat we gaan doen. Maar bovenal is ze ontzettend lief en zorgzaam. En stoer. Op een vrouwelijke manier stoer.”

‘TWEE VROUWEN VAN MIDDEN DERTIG: de babywens is er, het is er alleen nog niet van gekomen’

Was het moeilijk je ouders te vertellen dat je verliefd was op een vrouw?

“Het was moeilijk in de zin van dat ik wist dat ze er moeite mee zouden hebben. Dat hadden ze in het begin ook. Niet vanwege Daisy, maar omdat ze zich realiseerden dat mijn leven daardoor ingewikkeld zou kunnen worden. Omdat de toon tegen homoseksuele stellen niet altijd even positief is. Ik denk dat elke ouder voor zijn of haar kind een geplaveide weg wil. Dus ik begreep hun zorgen. Mijn ouders zijn nu stapelgek op Daisy. Als we ruzie hebben, krijg ik van mijn moeder op mijn kop. Dan zegt ze: ‘Wees eens wat liever voor Dees.’”

Vind je die toon harder geworden?

“Ik moet eerlijk zeggen dat ik er nooit last van heb gehad. Eén keer heeft iemand een nare opmerking gemaakt, toen Daisy en ik net samen waren, meer niet. Misschien dat de toon tegen vrouwen meer gematigd is dan tegen twee mannen. Het kan ook zijn dat ik er zelf geen issue van maak. Ik doe er niet geheimzinnig over, maar ik hoef niet op een boot te staan om te laten zien wie ik ben. En ik zeg dit met grote voorzichtigheid, want iedereen moet doen wat hij of zij wil, maar ik vraag me dus af of zo’n gaypride meewerkt aan de acceptatie van homoseksualiteit. Die inclusiviteit die iedereen graag wil, zit niet in het onderscheiden, maar in het accepteren. Zolang je op een boot staat, ben je een eiland, terwijl het juist de bedoeling is dat je met elkaar een land vormt. Nogmaals, ik heb er niks op tegen, ik vraag me alleen af of het helpt om elkaar te accepteren.”

Je was twintig toen je Daisy leerde kennen, hoe was dat?

“Ik had daarvoor vriendjes gehad, op wie ik ook verliefd was. Maar dat ik Daisy zo leuk vond, was voor mij wel een bevestiging van wat ik altijd had gevoeld. Als kind wist ik toch wel een beetje van mezelf dat ik vrouwen leuker vond dan mannen. Het was alleen niet sterk genoeg. Of misschien durfde ik er niet echt iets mee te doen. Dat onderzoeken wie je bent en wat je wilt, is bij mij pas later op gang gekomen. Van Daisy wist ik dat ze een vriendin had gehad. Daarom durfde ik die avond naar haar toe te gaan. Ik had opgetreden voor iemand die zij goed kent en na afloop ben ik naar haar toe gegaan en vroeg haar of ze het optreden leuk had gevonden. Dat was voor mij heel wat, want ik stap normaal nooit zomaar op iemand af. Ik ben, en dat gelooft bijna niemand, best verlegen.”

En?

“Ze vond het leuk! Verder gebeurde er niks, hoor. We zijn eerst twee weken gaan chatten en bellen. Daarna spraken we pas af. We hadden een superleuke avond en na afloop kuste ze me. Toen viel het niet meer te ontkennen. Gek genoeg was ik daarvan in de war, het voelde voor mij toch als erkennen dat ik anders ben. Dat duurde overigens niet lang. Die kus was zo overweldigend dat ik al snel dacht: prima, dan is het dus zo.”

fotografie Martijn Senders | styling Saskia van der Linden | haar & make-up Pascale Oeyen | m.m.v. Studio Ar (leren broek, blauwe leren blouse), Bash (zwartetop), Margot Bardot (oorbellen), Steve Madden (pumps), Goldie Estelle (paisley colbert), Raffaello Rossi (jeans), Garcia (wit hemdje), Amaya Amsterdam (wit colbert), Nikkie (jeans),Club Manhattan (oorbellen), Rosemunde (blauw hemdje), Sif Jakobs Jewellery (witte oorbellen en ketting), Modehuis Blok

Dit artikel komt uit:
Flair - Editie 40 - 2021

Flair - Editie 40 - 2021
Terug naar overzicht
Terug naar overzicht

Lees meer

Alle artikelen
Frank Jansen op mannenjacht
Story

Frank Jansen op mannenjacht

Na een vechtscheiding die zijn weerga niet kent, staat Frank Jansen (75) open voor een nieuwe relatie. Lees in Story hoe Frank op zoek gaat naar liefde.

Lees meer
Nieuwe liefdesstorm op komst voor marco en leontine?
Party

Nieuwe liefdesstorm op komst voor marco en leontine?

Een ontwapenend interview gaf Leontine Ruiters in de ’LINDA.’, waarin we lazen dat ze vreemdgaande Marco alles vergeeft. Nu er nieuwe heftige overspelgeruchten binnen sijpelen, houden velen hun hart vast. Leggen de beschuldigingen een bom onder de relatie van Marco en Leontine?

Lees meer
Schadelijke straling?
Quest

Schadelijke straling?

Het 5G-netwerk in Nederland is al meer dan een jaar in gebruik. En volgens iedereen die er verstand van heeft, is het veilig. Toch zijn sommige mensen bang voor 5G-straling. Waarom is straling soms gevaarlijk? En wat maakt 5G juist wél veilig?

Lees meer
‘Gezien de verwondingen zal ze hebben gevochten voor haar leven’
Flair

‘Gezien de verwondingen zal ze hebben gevochten voor haar leven’

Dertien jaar geleden overleed Mariska, de vriendin en pleegzus van Bibi (38), onder verdachte omstandigheden in Honduras na een avond stappen met haar duikinstructeur, die vervolgens op de vlucht sloeg. “Dat hij nu gewoon rustig doorleeft in Australië is niet te verkroppen.”

Lees meer
BRIDGET MAASLAND “Stilstaan is voor mij geen optie”
Libelle

BRIDGET MAASLAND “Stilstaan is voor mij geen optie”

Presentatrice Bridget Maasland (47) zit niet stil. Ze is bezig met drie programma’s én ze rondde afgelopen jaar een regie-opleiding af. “Volgens mijn psycholoog maken vrouwen hun beste werk doorgaans ná de overgang. Dus ik zit te wachten.”

Lees meer